نفت سفید

برش دوم (نیمه سنگین) با نام تجاری کروسین، هیدروکربن های ۱۰ کربنی تا ۱۴ کربنی را شامل می شود. این محصول با آنالیز مشخصات زیر به عنوان سوخت نفت سفید و حلال صنعتی مورد استفاده قرار می گیرد.

نفت سفید (Kerosene) یکی از فرآورده‌های نفتی میان تقطیر سبک و سنگین است که معمولاً در بازه دمایی ۱۵۰ تا ۳۰۰ درجه سانتی‌گراد از نفت خام جدا می‌شود. این سوخت شفاف تا زرد کم‌رنگ، نقطه اشتعال بالاتری نسبت به بنزین دارد و از این جهت ایمن‌تر محسوب می‌شود. در منابع بین‌المللی، نفت سفید با نام Kerosene شناخته می‌شود و بسته به کاربرد به گریدهایی مانند Jet Fuel یا Heating Kerosene تقسیم می‌شود.

فرآیند تولید
تولید نفت سفید مستقیماً با پالایش نفت خام مرتبط است. ابتدا نفت خام در برج تقطیر اتمسفری جداسازی می‌شود و نفت سفید در بخش میانی برج برداشت می‌شود. سپس واحدهایی مانند هیدروتریتینگ ناخالصی‌ها و ترکیبات گوگردی را حذف می‌کنند و خواص فیزیکی سوخت، مانند نقطه اشتعال و ویسکوزیته، بسته به کاربرد نهایی تنظیم می‌شود. سوخت جت به استانداردهای سخت‌گیرانه‌ای نیاز دارد تا از خوردگی تجهیزات و افزایش آلایندگی جلوگیری شود.

کاربردها
نفت سفید در سوخت موتورهای جت، سوخت گرمایشی، صنایع شیمیایی، کاربردهای نظامی و روشنایی مناطق فاقد دسترسی به برق کاربرد دارد. این سوخت از نظر ایمنی و مصرف صنعتی نسبت به بنزین و گازوئیل مزیت دارد و همچنان در زنجیره انرژی نقش استراتژیک دارد.

بازار جهانی و ایران
تقاضای نفت سفید به ویژه در صنعت هوانوردی بالاست و کیفیت، استانداردهای زیست‌محیطی و پایداری تامین، محور رقابت در بازار جهانی است. در ایران نیز نفت سفید علاوه بر کاربرد صنعتی، به عنوان سوخت پشتیبان در مناطق روستایی و سردسیر اهمیت دارد. ظرفیت صادراتی وجود دارد، اما چالش‌هایی مانند تحریم، قیمت‌گذاری و رقابت منطقه‌ای بر آن اثرگذار است.

جمع‌بندی
نفت سفید تنها یک سوخت ساده نیست؛ بلکه فرآورده‌ای استراتژیک با کاربردهای حیاتی در صنعت و هوانوردی. شناخت فرآیند تولید، استانداردها و بازار آن، بینشی کامل درباره زنجیره انرژی فراهم می‌کند.